تبلیغات
شعر,poem,داستان,story,متافیزیک - مرثیه-برای نوروزعلی غنچه (احمد شاملو)
 
شعر,poem,داستان,story,متافیزیک
اس ام اس,جک,چیستان,ضرب المثل,انواع داستان و ...
درباره وبلاگ


داستان , رمان , شعر , تست هوش , تست روانشناسی , اس ام اس , جک , ضرب المثل , داستان کوتاه , متافیزیک , poe , verse , poesy , rime , balladry

مدیر وبلاگ : سید سید
موضوعات
نویسندگان
نظرسنجی
کدام یک از بخش های وبلاگ را بیشتر می پسندید ؟









آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

مرثیه-برای نوروزعلی غنچه
 
راه
  در سکوتِ خشم
                     به جلو خزید
و در قلبِ هر رهگذر
غنچه‌ی پژمرده‌یی شکفت:
 
«ـ برادرهای یک بطن!
    یک آفتابِ دیگر را
    پیش از طلوعِ روزِ بزرگش
    خاموش
            کرده‌اند!»
 
و لالای مادران
بر گاه‌واره‌های جنبانِ افسانه
                                 پَرپَر شد:.........

..........

مرثیه-برای نوروزعلی غنچه
 
راه
  در سکوتِ خشم
                     به جلو خزید
و در قلبِ هر رهگذر
غنچه‌ی پژمرده‌یی شکفت:
 
«ـ برادرهای یک بطن!
    یک آفتابِ دیگر را
    پیش از طلوعِ روزِ بزرگش
    خاموش
            کرده‌اند!»
 
و لالای مادران
بر گاه‌واره‌های جنبانِ افسانه
                                 پَرپَر شد:
 
«ـ ده سال شکفت و
                          باغش باز
                                     غنچه بود.
 
پایش را
         چون نهالی
در باغ‌های آهنِ یک کُند
                              کاشتند.
 
مانندِ دانه‌یی
به زندانِ گُل‌خانه‌یی
قلبِ سُرخِ ستاره‌یی‌اش را
                                   محبوس داشتند.
و از غنچه‌ی او خورشیدی شکفت
تا
 طلوع نکرده
               بخُسبد
چرا که ستاره‌ی بنفشی طالع می‌شد
از خورشیدِ هزاران هزار غنچه چُنُو.
و سرودِ مادران را شنید
که بر گهواره‌های جنبان
                              دعا می‌خوانند
و کودکان را بیدار می‌کنند
تا به ستاره‌یی که طالع می‌شود
و مزرعه‌ی بردگان را روشن می‌کند
سلام
      بگویند.
و دعا و درود را شنید
از مادران و از شیرخوارگان؛
و ناشکفته
            در جامه‌ی غنچه‌ی خود
                                          غروب کرد
تا خونِ آفتاب‌های قلبِ ده‌ساله‌اش
ستاره‌ی ارغوانی را
                          پُرنورتر کند.»
 
 
?
 
 
وقتی که نخستین بارانِ پاییز
عطشِ زمینِ خاکستر را نوشید
و پنجره‌ی بزرگِ آفتابِ ارغوانی
                                  به مزرعه‌ی بردگان گشود
تا آفتاب‌گردان‌های پیشرس به‌پا خیزند،
 
برادرهای هم‌تصویر!
برای یک آفتابِ دیگر
پیش از طلوعِ روزِ بزرگش
                            گریستیم.




نوع مطلب : اشعار احمد شاملو(shamlou)، 
برچسب ها : مرثیه-برای نوروزعلی غنچه (احمد شاملو)، احمد شاملو، شاملو، اشعار شاملو،
لینک های مرتبط :

       نظرات
چهارشنبه 26 تیر 1392
سید سید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر